БОЙКҮЙЕЗДІК

Уикисөздік жобасынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Бойкүйездік[1] — өз ерік-жігерін жоғалтқан адамның мінез-құлқын сипаттайтын этикалық ұғым. Іс-әрекетке мойны жар бермеу, жалқаулыққа, енжарлыққа берілу, самарқаулыққа, селқостыққа салыну Бойкүйездіктің белгілері болып табылады. Бойкүйездік — іс-әрекеттегі дәрменсіздік пен шарасыздыққа апаратын жағымсыз қылық. Бойкүйездікке бой алдырған адамды қазақ халқы “бос белбеу”, “керенау” деп атаған. Бойкүйездіктен арылу үшін адам өз күш-қуатын, ерік-жігерін мақсатты іс-әрекеттерді орындауға арнауы қажет.


Пайдаланылған әдебиет[өңдеу]

  1. “Қазақ Энциклопедиясы”, II-том